{"id":28761,"date":"2024-05-21T09:15:38","date_gmt":"2024-05-21T07:15:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.thinc-israel.org\/?p=28761"},"modified":"2024-05-21T09:45:25","modified_gmt":"2024-05-21T07:45:25","slug":"het-niemandsland-van-de-palestijnse-staat","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/uitleg\/het-niemandsland-van-de-palestijnse-staat\/","title":{"rendered":"Het niemandsland van de Palestijnse staat – de Algemene Vergadering van de VN nam een resolutie aan die de status van Palestina in de VN opwaardeert"},"content":{"rendered":"\n

<\/p>\n\n

Door Andrew Tucker, thinc<\/em>.<\/p>\n\n

Op 10de<\/sup> mei 2024 nam de Algemene Vergadering van de VN een resolutie aan die de status van Palestina in de VN opwaardeerde. Dit is een politieke resolutie die bedoeld is om de politieke eisen van de Palestijnen kracht bij te zetten en Isra\u00ebl verder onder druk te zetten en te isoleren, maar die niets verandert aan de juridische situatie of de realiteit ter plaatse. Erger nog, deze resolutie neemt elke prikkel weg voor de Palestijnen om te bereiken wat waarschijnlijk het belangrijkste criterium is voor een eigen staat: de vestiging van een stabiele en effectieve regering over de bevolking.<\/p>\n\n

Het mag niet zo zijn dat de PLO zichzelf tegelijkertijd een \u201cstaat\u201d noemt en tegelijkertijd terreur en geweld tegen Isra\u00ebl en zijn burgers bevordert en er ook niet in slaagt effectieve regeringsinstellingen op te richten. <\/p>\n\n

De \u201cPalestijnse\u201d gebieden<\/strong><\/p>\n\n

De Palestijnen eisen een eigen staat en soevereiniteit met betrekking tot de \u201cPalestijnse\u201d gebieden – Oost-Jeruzalem, de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Deze gebieden \u201cbehoren\u201d echter niet toe aan het Palestijnse volk en maken ook geen deel uit van een \u201cstaat Palestina\u201d.<\/p>\n\n

Al deze gebieden maakten deel uit van het Mandaat voor Palestina (1923) dat voorzag in de oprichting van een thuis voor het Joodse volk \u201cin Palestina\u201d. Ze werden illegaal binnengevallen en bezet door Arabische staten (Egypte en Jordani\u00eb) tussen 1948 en 1967 en heroverd door Isra\u00ebl in de Zesdaagse Oorlog van 1967. Vanaf 1993 sloten Isra\u00ebl en de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) de Oslo-akkoorden, een reeks verdragen die nog steeds van kracht en bindend zijn. Met deze akkoorden werd de Palestijnse Autoriteit opgericht en een complexe reeks overgangsregelingen waarbij Isra\u00ebl zich geleidelijk zou terugtrekken uit gebieden. Er moest nog over veel kwesties worden onderhandeld, waaronder de grenzen. De Oslo-akkoorden stipuleerden niet dat er een Palestijnse staat zou worden opgericht; ze hielden er dus rekening mee dat Palestijnse zelfbeschikking bevredigd zou kunnen worden door minder dan een staat.<\/p>\n\n

Dit betekent dat, totdat er een overeenkomst over een permanente status is bereikt, de status quo een interimstatus is en dat de Palestijnen alleen permanente soevereiniteit kunnen bereiken via het moeilijke maar essenti\u00eble proces van onderhandelingen met Isra\u00ebl over de complexe reeks kwesties waarover overeenstemming moet worden bereikt om twee staten in vrede naast elkaar te laten bestaan.<\/p>\n\n

\u201cPalestine\u201d at UN General Assembly<\/strong><\/p>\n\n

et Palestijnse leiderschap (d.w.z. de PLO) beweert dat de Palestijnen recht hebben op een eigen staat in alle \u201cPalestijnse\u201d gebieden.<\/em> Ze worden gesteund door ongeveer twee derde van de staten in de wereld In 2012 hebben deze VN-lidstaten een resolutie (67\/19) aangenomen die \u201cPalestina de status van niet-lid waarnemer bij de VN\u201d toekent.<\/p>\n\n

Resolution A\/ES-10\/L.30\/Rev.1<\/a> adopted on 10 May 2024, \u201cupgrades\u201d the rights of \u201cthe State of Palestine\u201d at the United Nations as an Observer State.<\/p>\n\n

Het geeft \u201cPalestina\u201d enkele procedurele rechten (bv. Palestina kan volledig deelnemen aan de VN alsof het een staat is, behalve dat het niet kan stemmen in de AVVN of geen kandidaten kan voordragen voor VN-organen). Maar het verandert niets aan de realiteit ter plaatse, noch aan de wettelijke status van deze gebieden. Dat komt omdat de UNGA een politiek orgaan is.<\/p>\n\n

De laatste resolutie maakt echter geen staat van Palestina en verleent Palestina ook geen lidmaatschap van de VN.<\/strong><\/p>\n\n

De vraag of Palestina een staat moet zijn<\/em> is een politieke kwestie, waarover VN-leden vrij kunnen discussi\u00ebren en resoluties kunnen aannemen in de Algemene Vergadering. Maar of Palestina een staat is<\/em>, is niet aan de VN om te beslissen.<\/p>\n\n

Palestijnse staat<\/strong><\/p>\n\n

Hoe staten worden gecre\u00eberd is een zeer complexe kwestie, waarover juridische en politieke meningen verschillen. Volgens de Badinter Commissie \u201cwordt de staat algemeen gedefinieerd als een gemeenschap die bestaat uit een grondgebied en een bevolking die onderworpen zijn aan een georganiseerd politiek gezag; dat een dergelijke staat gekenmerkt wordt door soevereiniteit\u201d.<\/p>\n\n

Sommige mensen (waaronder het Palestijnse leiderschap) beweren dat de Palestijnen een \u201crecht\u201d hebben op een eigen staat en dat Palestina in feite al een staat is. Anderen stellen (een mening die wij delen) dat Palestina geen staat kan zijn totdat het (a) voldoet aan de voorwaarden voor een eigen staat – een afgebakend grondgebied, een volk, een effectieve regering en politieke onafhankelijkheid – en (b) reaches a peace agreement with Israel pursuant to the (still binding) Oslo Accords. <\/strong><\/p>\n\n

In afwachting van een akkoord over de definitieve status in het kader van de Oslo-akkoorden, heeft de Palestijnse Autoriteit alleen het exclusieve gezag over gebied A. Zoals gedetailleerd werd uitgelegd door ICC rechter P\u00e9ter Kov\u00e1cs in zijn gedeeltelijk afwijkende opinie over de kwestie van de jurisdictie van het ICC over \u201cde staat Palestina\u201d in 2021, betekent dit dat \u201cPalestina\u201d in het beste geval alleen kwalificeert als een staat met betrekking tot gebied A. Zelfs daar hebben de Palestijnen nog geen echte soevereiniteit omdat hun bevoegdheden afhankelijk zijn van Isra\u00ebl. Zelfs daar hebben de Palestijnen nog geen echte soevereiniteit omdat hun bevoegdheden afhankelijk zijn van de toestemming van Isra\u00ebl.<\/p>\n\n

Palestijnse staat en het conflict in Gaza<\/strong><\/p>\n\n

De kwestie van een Palestijnse staat kan niet los worden gezien van het conflict in Gaza. De Britse ambassadeur bij de VN verwoordde dit als volgt: \u201cWij geloven dat de eerste stap om dit doel [of Palestinian statehood]te bereiken het oplossen van de onmiddellijke crisis in Gaza is. De snelste manier om het conflict te be\u00ebindigen is een deal te sluiten waarbij de gijzelaars worden vrijgelaten en de gevechten worden onderbroken. Vervolgens moeten we samenwerken om die pauze om te zetten in een duurzaam, permanent staakt-het-vuren. Het vastleggen van de horizon voor een Palestijnse staat zou een van de essenti\u00eble voorwaarden moeten zijn om van een gevechtspauze over te gaan naar een duurzaam staakt-het-vuren. De erkenning van een Palestijnse staat, ook in de VN, moet deel uitmaken van dat proces.\u201d<\/p>\n\n

VN-lidmaatschap<\/strong><\/p>\n\n

Het lidmaatschap van de VN daarentegen is een kwestie waarover de VN beslist. Volgens het VN-Handvest staat het lidmaatschap van de VN alleen open voor vredelievende staten en wordt hierover beslist door de VN-Veiligheidsraad (VN-Veiligheidsraad), niet door de Algemene Vergadering. Tot nu toe hebben de Verenigde Staten zich in de VN-Veiligheidsraad verzet tegen elke aanvraag van de Palestijnen voor lidmaatschap van de VN. Met de Amerikaanse verkiezingen in zicht (november) valt nog af te wachten of de regering Biden in staat en bereid zal zijn om de groeiende politieke druk op de VS te weerstaan om Palestina toe te staan lid te worden van de VN.<\/p>\n\n

Internationale druk<\/strong><\/p>\n\n

De AVVN-resolutie van 10de<\/sup> mei 2024 was bedoeld om die druk op te voeren. De Algemene Vergadering drong er bij de Veiligheidsraad op aan om de aanvraag van Palestina voor een volwaardig lidmaatschap van de VN in welwillende overweging te nemen. Volgens de Algemene Vergadering komt de staat Palestina in aanmerking voor volwaardig lidmaatschap van de Verenigde Naties in overeenstemming met artikel 4 van het Handvest van de Verenigde Naties.<\/p>\n\n

De Vergadering neemt de resolutie \u201cToelating van nieuwe leden tot de Verenigde Naties\u201d (document A\/ES-10\/L.30\/Rev.1<\/a>) aan met een geregistreerde meerderheid van 143 stemmen voor en 9 stemmen tegen (Argentini\u00eb, Tsjechi\u00eb, Hongarije, Isra\u00ebl, Federale Staten van Micronesi\u00eb, Nauru, Palau, Papoea-Nieuw-Guinea, Verenigde Staten), bij 25 onthoudingen. <\/p>\n\n

We hebben dus een situatie waarin ongeveer 2\/3 van de landen in de wereld erop staat dat de Palestijnen een staat krijgen (en sommigen vinden dat ze die al hebben), en ongeveer 1\/3 het daar niet mee eens is (om verschillende redenen). En internationale juristen en politicologen zijn ook verdeeld over de kwestie.<\/p>\n\n

Internationale rechtbanken<\/strong><\/p>\n\n

Diezelfde meerderheid van staten mobiliseert ook actief het Internationaal Gerechtshof (ICJ) en het Internationaal Strafhof (ICC) om druk uit te oefenen op Isra\u00ebl en zijn bondgenoten (waarvan de VS de belangrijkste is) om Isra\u00ebl te dwingen deze gebieden op te geven en over te dragen aan \u201cde Palestijnen\u201d. In other words, they are seeking to by-pass the Oslo Accords.<\/p>\n\n

In het ICJ stellen deze staten dat Isra\u00ebl zich volgens het internationaal recht volledig uit deze gebieden moet <\/em> terugtrekken en dat de Palestijnen in het geheel recht <\/em> hebben op een eigen staat – een recht dat zwaarder weegt dan alle toezeggingen die de Palestijnen in de Oslo-akkoorden aan Isra\u00ebl hebben gedaan.<\/p>\n\n

Isra\u00ebl en een kleiner (maar nog steeds zeer aanzienlijk) aantal staten zijn sterk gekant tegen deze standpunten. In essentie stellen ze dat Isra\u00ebl sterke rechten heeft om de controle over deze gebieden te behouden, dat deze gebieden niet \u201ctoebehoren\u201d aan de Palestijnen, en dat De enige manier voor de Palestijnen om hun recht op zelfbeschikking uit te oefenen is via onderhandelingen met Isra\u00ebl, zoals overeengekomen in de Oslo-akkoorden.<\/em> Ze zijn sterk gekant tegen het idee dat de Palestijnen het recht hebben om geweld te gebruiken om hun zelfbeschikkingsclaim af te dwingen.<\/p>\n\n

Hoe het ICJ zal reageren op deze tegengestelde eisen valt nog te bezien. Naar verwachting zal het ICJ in de komende maanden een advies uitbrengen.<\/p>\n\n

De realiteit op de grond<\/strong><\/p>\n\n

De situatie op de grond is echter heel anders en het is die keiharde realiteit – niet de internationale juridische finesses of politieke utopie\u00ebn die in de VN worden gepresenteerd – waar Isra\u00ebl mee te maken heeft. Heel eenvoudig en terecht is het de belangrijkste taak van Isra\u00ebl om ervoor te zorgen dat zijn burgers in veiligheid kunnen leven. En het gaat om bedreigingen vanuit de Palestijnse gebieden.<\/p>\n\n

There is consensus in Israel that the \u201ctwo-state solution\u201d is as good as dead. Er is vrijwel niemand die bereid is om de Palestijnen een staat toe te staan als dat betekent dat ze mogelijk een herhaling van 7de<\/sup> oktober kunnen plegen.<\/p>\n\n

Zolang de Palestijnse Autoriteit en de PLO niet in staat zijn om terreuraanslagen op Isra\u00eblische burgers te voorkomen, zouden derde landen de Palestijnse aanspraken op een eigen staat niet moeten steunen.<\/p>\n\n

Jeruzalem<\/em>: Isra\u00ebl controleert (en oefent soevereiniteit uit) over de hele stad Jeruzalem, na de hereniging van de stad na 1967. Om vele redenen en voor een lange tijd zal Isra\u00ebl er niet mee instemmen om de volledige controle over de stad op te geven (hoewel het speciale rechten geeft aan de moslim- en christelijke gemeenschappen om vrijheid van godsdienst en eredienst te garanderen, en het staat de islamitische Waqf onder controle van Jordani\u00eb toe om de Tempelberg te controleren). Palestijnse aanspraken op soevereiniteit over Oost-Jeruzalem botsen dus rechtstreeks met de aanspraken van Isra\u00ebl. Isra\u00ebl heeft zich er in de Oslo-akkoorden echter toe verbonden te onderhandelen over het bestuur van Jeruzalem (opmerking: dit betekent niet dat Isra\u00ebl ermee heeft ingestemd de soevereiniteit op te geven).<\/p>\n\n

Westelijke Jordaanoever<\/em>: De Westelijke Jordaanoever valt onder de Oslo-akkoorden en wordt deels bestuurd door de Palestijnse Autoriteit (gebied A), deels door Isra\u00ebl en de Palestijnse Autoriteit samen (gebied B) en deels door Isra\u00ebl (gebied C). In gebieden A en B heeft de Palestijnse Autoriteit moeite om het gezag te behouden en hebben Hamas, de Palestijnse Islamitische Jihad en andere islamitische groeperingen (sommige gesteund door Iran) bolwerken verworven in plaatsen als Jenin. Isra\u00ebl grijpt ook regelmatig in gebied A en B in om terreuraanslagen te voorkomen. De toekomst van de Westelijke Jordaanoever valt nog te bezien. De gebeurtenissen van 7de<\/sup> oktober hebben Isra\u00ebl laten zien dat het zich niet kan veroorloven om de controle over de Westelijke Jordaanoever op te geven.<\/p>\n\n

Gaza<\/em>: En dan is er nog Gaza. Isra\u00ebl trok zich in 2005 volledig terug uit Gaza, maar heeft nu de controle over Gaza en vecht om Hamas daar te vernietigen De meningen in Isra\u00ebl over de toekomst van Gaza lopen uiteen (sommigen vinden dat Isra\u00ebl zich volledig moet terugtrekken zodra de oorlog voorbij is; anderen pleiten voor een soort voortdurende Isra\u00eblische aanwezigheid). De Isra\u00eblische regering publiceerde op 3 mei een duidelijk plan voor de toekomst van Gaza. Het plan bestaat uit drie fasen. De eerste fase duurt 12 maanden en richt zich op het herstellen van humanitaire hulp en het cre\u00ebren van veilige zones zonder Hamas. Een coalitie van zes Arabische landen, waaronder Saoedi-Arabi\u00eb, moet toezicht houden op de levering van humanitaire hulp. De tweede fase zal vijf tot tien jaar duren en is gericht op de wederopbouw van Gaza, ook onder leiding van de Arabische coalitie, maar zal worden uitgevoerd door een nieuw orgaan: de Gaza Rehabilitation Authority. Lokale burgers zullen dit orgaan moeten bemannen. Tegelijkertijd moet er een \u201cMarshallplan\u201d voor Gaza komen en een denazificatieprogramma. Alleen dan kan er sprake zijn van hernieuwde autonomie. De enorme investeringen in Gaza moeten duizenden banen cre\u00ebren en een einde maken aan de armoede daar.<\/p>\n\n

Conclusie<\/strong><\/p>\n\n

In een resolutie van de Algemene Vergadering van de VN van 10de<\/sup> mei 2024 wordt de status van Palestina in de VN opgewaardeerd. Dit is een politieke resolutie die bedoeld is om de politieke eisen van de Palestijnen kracht bij te zetten en Isra\u00ebl verder onder druk te zetten en te isoleren. Maar het verandert niets aan de juridische situatie of de realiteit ter plaatse.<\/p>\n\n

De Palestijnen zijn gebonden aan de Oslo-akkoorden. De enige weg naar een Palestijnse staat is dan ook via onderhandelingen. Palestijnse initiatieven zoals het verzoek van de AVVN aan het Internationaal Gerechtshof voor een advies en de recente AVVN-resolutie over Palestijnse soevereiniteit scheppen alleen maar verwarring en – erger nog – ontnemen de Palestijnen elke stimulans om te bereiken wat waarschijnlijk het belangrijkste criterium voor soevereiniteit is: een stabiele en effectieve regering over de bevolking. Het mag niet zo zijn dat de PLO zichzelf tegelijkertijd een \u201cstaat\u201d noemt en er niet in slaagt effectieve regeringsinstellingen op te zetten en terreur en geweld tegen Isra\u00ebl en zijn burgers bevordert. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Door Andrew Tucker, thinc. Op 10de mei 2024 nam de Algemene Vergadering van de VN een resolutie aan die de status van Palestina in de VN opwaardeerde. Dit is een politieke resolutie die bedoeld is om de politieke eisen van de Palestijnen kracht bij te zetten en Isra\u00ebl verder onder druk te zetten en te […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":27940,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[175,167],"tags":[],"topic":[],"class_list":["post-28761","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aanbevolen","category-uitleg"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28761","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28761"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28761\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28783,"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28761\/revisions\/28783"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27940"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28761"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28761"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28761"},{"taxonomy":"topic","embeddable":true,"href":"http:\/\/thinc-israel.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/topic?post=28761"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}